Gurbetçi emeklilerin dönüş hesabı

Son bir yılda çevremdeki pek çok tanıdık emekli oldu ve hemen hepsinin aklındaki ilk soru aynı: Memlekete dönsek mi? Bu soru, gurbette geçen ömrün en zor sorularından biri. Bir yanda yıllarca hayalini kurduğumuz memleket, diğer yanda burada kurduğumuz düzen ve torunlarımız var. Ben de bu soruyu kendime sık sık soruyorum.

Dönüş kararı verirken öncelikle sağlık meselesini düşünmek gerekiyor. Yaş ilerledikçe hastaneye gitme sıklığımız artıyor. Emekli maaşımızın bağlı olduğu sistemin memlekette sağlık hizmetlerini nasıl karşıladığını önceden öğrenmek çok önemli. Bu konuda danışmanlık veren derneklerden ve resmi kurumlardan bilgi almak, sonradan yaşanacak sürprizleri önler.

İkinci konu, mülk ve konut düzenlemesi. Pek çoğumuz yıllar önce memlekette ev yaptırdık ya da daire aldık. Bu evlerin bir kısmı uzun süre boş kaldığı için bakım istiyor. Tapu kayıtlarının, aidat ve vergi borçlarının kontrol edilmesi, dönüşten önce yapılması gereken işler arasında.

Duygusal hazırlık ise belki de en çok ihmal ettiğimiz konu. Yıllar içinde memleket değişti, biz de değiştik. Eski komşularımızın bir kısmı göç etti, sokaklar yenilendi, alışkanlıklar başkalaştı. Dönen pek çok emeklinin ilk aylarda kendini yabancı hissettiğini duyuyorum, bu çok doğal bir durum.

Bazı arkadaşlarım bu yüzden iki ülke arasında yaşamayı tercih ediyor. Yazları memlekette, kışları çocuklarının yanında geçiriyorlar. Bu çözüm herkes için uygun olmayabilir ama geçiş dönemini yumuşatmak için iyi bir yol. Kesin karar vermeden önce birkaç ayı memlekette geçirerek deneme yapmak da faydalı olabilir.

Hangi kararı verirsek verelim, memleketle bağımız kopmayacak. İster burada ister orada olalım, gurbet bizim hayatımızın bir parçası oldu. Önemli olan, bu kararı aceleye getirmeden, ailemizle konuşarak vermek.